De maand van onze Romy

Ha die Romy. Wie ben jij eigenlijk?

‘Ik ben Romy Misran en ik werk inmiddels al 10 jaar bij Jimmy’s. Eerst als stagiair, bij Jimmy’s Groningen en in Suriname, waar ik heb verkend wat Jimmy’s daar zou kunnen doen. Later studeerde ik af bij Jimmy’s. En toen ben ik blijven plakken. Ik ben nu kartrekker van het thema leefbaarheid, waarin we samen met jongeren willen zorgen voor een fijne leefbare omgeving. Dat kan gaan over wonen in het gaswinningsgebied, maar ook over een bibliotheekvisie of over veiligheid in de buurt.’

Wat vind je leuk aan je werk?

‘Ik vind het leukste dat ik met één been in de wereld van jongeren sta en met het andere been in de systeemwereld. We zorgen er met Jimmy’s voor dat die twee werelden elkaar ontmoeten. Mensen doen vaak de aanname dat jongeren het spannend vinden om met ambtenaren aan tafel te gaan. Maar ik merk dat dat het andersom minstens zo spannend wordt ervaren. Ik noem mezelf weleens een dubbele Google Translate: een jongerenvertaalmachine, maar ook een ambtenarenvertaalmachine.’

Kun jij eens een paar van je projecten uitlichten?

Zeker kan ik dat. Ik begin graag met OPGESCHUD, een vierjarige samenwerking tussen Jimmy’s en de RuG, waarbij een jongerenteam van 8 jongeren sinds begin dit jaar met ons mee werkt. Samen gaan we op op zoek naar wat de beste manier is om jongeren te betrekken bij al het beleid rondom de gaswinning in Groningen. In plaats van een bijbaan bij de Appie of Jumbo werken ze bij ons; ze krijgen dus gewoon betaald. En daardoor kun je - anders dan wanneer ze zich vrijwillig inzetten - ook écht een beroep op ze doen. Daardoor wordt participatie echt mogelijk; de jongeren voelen zich verantwoordelijk.’

‘Omdat het jongerenteam onderdeel uitmaakt van een participatief actieonderzoek lag er weinig vast; we ontwerpen namelijk samen met jongeren. Dat was in het begin wel een beetje zoeken, maar inmiddels zijn we op stoom. De jongeren hebben veel invloed en dat voelen ze; hun stem wordt echt gehoord.’

‘Donderdag 12 juni organiseert het jongerenteam tijdens het congres van het Kennisplatform Leefbaar en Kansrijk Groningen zelf een excursie. Deelnemers gaan op bezoek bij tijdelijke huisvesting waar mensen die door de gaswinningschade gedwongen hun huis uit moeten een poos verblijven. De jongeren hebben helemaal zelf bedacht dat die woningen ingericht moeten worden met posters uit de jaren ‘70 en ‘80, zodat mensen die op excursie gaan in gaan voelen dat dit hen ook had kunnen gebeuren. Zo leren zij om door de ogen van jongeren te kijken wat die tijdelijke verhuizing betekent. Ik heb nu al zin om de snuiten van de jongeren te zien als ze straks die excursies aan het doen zijn.’

Je werkt ook al een tijdje voor de gemeente Groningen. Wat doe je daar?

‘Inmiddels helpen we de gemeente Groningen alweer twee jaar om meer participatief samen te werken met jongeren. We zijn gestart om - natuurlijk samen met jongeren - een visie op jongerenparticipatie te schrijven. En die zijn we nu aan het implementeren. Dat doen we in de vorm van proeftuinen die gaan over bijvoorbeeld circulariteit, jeugdhulp en onderwijs. We hoppen dus echt door de gemeente heen om beleidsmakers te leren om samen met jongeren beleid te maken.’

‘We gebruiken daarbij trouwens het Lundy-model voor kinderparticipatie. Daarin staan 4 kernvariabelen centraal’:

• Ruimte – Kinderen moeten een veilige, inclusieve gelegenheid krijgen om hun mening te geven.

• Stem – Kinderen moeten ondersteund worden om hun mening te formuleren en uit te drukken.

• Publiek – Hun mening moet worden gehoord door de juiste mensen.

• Invloed – Er moet rekening worden gehouden met hun mening en duidelijk worden gemaakt wat ermee is gedaan.

  
  

‘Door op meerdere plekken binnen één gemeente bezig zijn, leren we veel. Bijvoorbeeld dat het heel lastig is om jongeren te waarderen voor hun inzet. De gemeente wil het, maar de regels laten het niet toe. We zijn nu een infrastructuur bouwen die dat wel structureel mogelijk maakt.’

Dank voor dit inkijkje in je werk. Romy. De laatste vraag: aan welke collega geef jij het stokje over en waarom?

‘Dan ga ik voor Laila. Ze heeft net het ‘Ik Weet Alles FestivAL’ georganiseerd, een kennisfestival voor mbo-studenten in het kader van burgerschap. En ik ben benieuwd hoe ze dat ervaren heeft.’

Bekijk alle blogs